Pierwszym pociągnięciem, jakiego dokonuje kierownictwo w sytuacji trudności finansowych firmy są cięcia w zatrudnieniu. Czy to naprawdę jest konieczne i czy rzeczywiście działa uzdrawiająco na sytuację ekonomiczna przedsiębiorstwa. Istnieje wiele czynników pozaekonomicznych motywujących pracowników do pracy, których wykorzystanie pozwoliłoby na wyjście z chwilowej zapaści finansowej przedsiębiorstwa. Tymczasem cięcia w zatrudnieniu mają charakter destrukcyjny, obniżają morale pracownicze i pogłębiają trudną sytuację przedsiębiorstwa. Ludzie stanowią o charakterze przedsiębiorstwa, poprzez swoja postawę organizują styl pracy, tworzą wizerunek firmy. Procesy produkcyjne można usprawnić dzięki wykorzystaniu funkcjonalnego systemu upraszczającego przygotowywanie raportów, przeprowadzanie analiz, czy też dokonywanie korekt już stworzonego systemu procesowego. Dalekosiężne prognozy i funkcjonalne rozwiązania dają solidne podstawy do niezwykle szybkiego, wielopłaszczyznowego tworzenia systemu biznesowego, sprzyjającemu wyjściu z kryzysu.

Pozaekonomiczny system motywowania pracowników daje zaskakująco dobre i skuteczne efekty. Postawa współpracy i zaangażowanie dają w krótkim okresie poprawę ekonomicznych wskaźników. Natomiast długoterminowe prognozy oraz elastycznie dopasowanie się do zmieniających warunków rynkowych daje szansę na całkowitą zmianę stylu zarządzania. Oparcie w procesach naprawczych na zaangażowaniu i rzetelności pracowniczej może w zasadniczy sposób podnieść efektywność bez podwyższania wskaźników finansowych. Kadra menedżerska jest w stanie w sposób trafny i właściwy nakreślać strategię firmy, plany i prognozy rozwoju. Sprawuje kontrolę nad stanem finansów i dokonuje analizy na wszystkich etapach procesu produkcyjnego. Program naprawczy pozwala na opracowywanie dodatkowych elementów procesu biznesowego, bez ponoszenia większych kosztów. Motywacja pozaekonomiczna jest trwałym elementem procesu biznesowego i lojalnego przywiązania pracownika do firmy.