Zasobami ludzkimi w zakładzie pracy zarządzają kadry i administracja. To tam gromadzą się wiadomości o pracownikach, ich umiejętnościach, wykształceniu i możliwościach. Decydują się kwestie szkoleń, warsztatów i planów finansowych w zakresie wynagrodzeń. Kadra zarządzająca w uzgodnieniu z działem kadr określa potrzeby zatrudnieniowe oraz potrzeby fachowców z określonych dziedzin. Szkolenia i warsztaty, ich koszt są wpisane w cenę ogólnej strategii rozwojowej. Podnoszenie kwalifikacji pracowników jest konkretnym kosztem dla przedsiębiorstwa. Inwestowanie w pracowników powinno się wiązać z podjęciem zobowiązania pracownika o pozostaniu w zakładzie pracy przez rok lub dwa po zakończeniu szkolenia. Koszt kształcenia musi ulec amortyzacji, o ile działy finansowo-księgowe nie znajdą innego uzasadnienia dla poniesionych kosztów.

Przywiązanie pracownika do zakładu pozornie nie wydaje się być w czasach kryzysu pracy konieczne. Na rynku czeka na zatrudnienie wielu fachowców. Ale to ludzie stanowią o jakości firmy i nie jest prawdą, że można ich bezkarnie wymieniać. Dobry pracownik, mający doświadczenie i wiedzę na dany temat, znajomość struktury firmy i jej historii oraz celów jest bezcenny dla firmy. To ludzie stanowią o charakterze przedsiębiorstwa. Duża rotacja pracownicza w firmie nie świadczy dobrze o kadrze zarządzającej, znajduje odbicie w negatywnych efektach finansowych. Pracownik, który nie czuje się związany z firma, pracuje mniej efektywnie, jego uwaga jest skoncentrowana na innych celach. Nie ma ochoty na wyrzeczenia, ani poświęcanie czegokolwiek dla optymalizacji celów przedsiębiorstwa. Zbudowanie zespołu, który rozumie cele i założenia firmy powinna być podstawowym zadaniem kadry zarządzającej. Wizytówką jej umiejętności. Szkolenia są inwestycją w pracowników, którzy lepiej wykształcenia stanowią bogactwo przedsiębiorstwa w sensie niematerialnym. Jest to wartość coraz bardziej doceniana w XXI wieku.